Kayıp Aranıyor..

Farkında mısınız bilmem ama, Deli Ziya kullanıcı adlı üyemizden uzunca bir süredir haber alınamıyor..

Benim bildiğim Ziya durduğu yerde durmaz; olur olmaz yazılarla, abuk sabuk anketlerle ortalarda dolaşır, Forumun rahatını huzurunu bozmak için elinden geleni ardına koymazdı..

Bu kadar uzun bir süre suskun kalması hiç de normal değil..

Geçen bunca zaman içinde elimden geldiğince dikkatini çekmeye çabaladım şahsen..

Güya, hesapta, Mehmetcan’la konuşuyormuş gibi yapıp (öyle ya canım, Mehmetcan’dan bana ne?..?) Ziya kardeşime kaç pas attım, yanıt gelmedi..

Davul çalan çıtır kız videosu bile paylaştım.. Gene yok..

O vakit anladım: Bu işin içinde bir iş var..

Aklıma gelen ilk ve tek olumlu ihtimal, Jennifer yengemizin, sonunda, dayanamayıp, “Eee, ulan.. Bu herifin bana açılacağı maçılacağı yok.. Böyle utangaç aşık görmedim ben hayatımda.. Onu yaptık olmadı, bunu ettik olmadı.. Göz süzdük, parmaklarımızla saçımızı taradık, kafamızı geriye atıp sallayarak saçlarımızı dalgalandırdık olmadı.. Sıcaklamış gibi öff- püff yapıp göğsümüzden iki düğme açtık, ı-ıhh.. Kimse kusura bakmasın ama, bu adama ışmar çakacağım diye göbeğime kadar açacak halim de yok yani.. Hem, ona bakarsan, mini giydik, bacak bacak üstüne attık, yine bir hareket yok.. Başlaŕım ulan ben böyle aşkın ızdırabına..” diye dellenip, “Hocam?.. Sen hele bir gel bakayım böyle?..” diyerek Ziya kardeşimizi çekip, evine kapatmış olması..

Düşündükçe bu ihtimal çok da makul geliyor doğrusu, bana.. Olabilitesi var yani..

Ve zaten, eğer böyle ise, aferim.. Yakışır Ziya Hocama..

Ama, bir de başka ihtimal var gözümü korkutan, içime endişe salan..

Biliyorsunuz bu adam, Forumumuzun güzide üyesi, bana da arada sırada(yani sık sık) “Buyur abi, ikramım olsun..” diyerek çorba ısmarlayan Wolkan kardeşimizle papaz olmuş durumda..

Hatta, geçenlerde parmak sallamış, gözdağı vermişti Wolkan’a.. “DEA’dan arkadaşlarla ziyaretine geleceğiz..” filan demişti.. 

Şimdi, benim bildiğim Wolkan delikanlı çocuktur(çorba+tas kebap.. ok?).. Öyle tehditlere filan kulak asmaz.. 

Lakin, şeytan işte.. Bu Ziya’nın kafasına girip de “Arkadaşlarla birlikte bir güzel korkutur, aklını alırız biz bunun.. Olur mu, olur..” fikrini yerleştirdiyse şayet aklına, o kötü işte..

Wolkan “Ulan, siz, hayırdır?.. Kimin çöplüğünde, kime laga luga yapıyorsunuz ulaan?..” diye dellenip bu lanedolası federallerin façasını çizmiştir, garrranti(çorba+tas kebap, üstüne de kaymaklı ekmek kadayıfı, ha?.. olur, di mi?..)

Sonra da dönüp Ziya Hocamıza “E abi, oldu mu yani?.. Yakıştı mı sana, elin yankisiyle bir olmak?..” diye sitem ettiyse şayet, Ziya da o utançla bir kenara çekilip saklanmıştır üzüntüsünden, belki.. Sanırım yani..

Olmaz böyle şey biliyorum ama, endişe kaynaklı düşünce işte.. Kafamın içinde dolanıp duruyor..

O nedenle sesleniyorum:

Ziya Hocam, neredeysen çık, gel..

Beyaz pantolon giymiycem artık, söz..

Sana layık değildir gerçi ama, 

Şu hediyemi de kabul buyur lüdfen..