içinde

Perihan..

Söyle Perihan, neyi fark ettin yine?

Benden önce neyi var ettin?

O sümüklü oğlanı mı?

Ama dur, bir öpüşelim önce.

.

Perihan, beni sen var ettin.

Yukarıda Allah var, 

Hep söylerim.

Beni sen adam ettin.

Ama önce bir sevişelim Perihan.

.

Evet, haklısın, herkes kötü hakikatten.

Hep bir itiş kakış, nedir bu Perihan?

Bu ne derin bir var oluş böyle.

Ama önce bir soluklan kollarımda,

Sonra yine yoruluruz Perihan.

.

Sanma ki korkuyorum ölümden.

Benim korkum yenik sayılmak,

Hayata karşı, Perihan.

En çok bundan korkuyorum,

En çok bundan utanıyorum.

.

“Yenildi bak!..” diyecekler,

“Halbuki ne de çok yakışıyordu kollarına?..”

.

Ah Perihan, işte bu çok kötü.

Herkes kötü hakikatten.

Bu da söylenir mi arkasından insanın?

Ah Perihan, 

Şimdi, sular kararırken,

Ben yenildim mi hakikatten?

.

Yine de gel, her şeye rağmen.

Gel de sevişelim bir, Perihan.

Sonra yine çıkarız beraber bu yokuşu.

Ve yine yoruluruz bu hayattan.

.

Başımız döner,

Dudaklarımıza kan bulaşır,

Ve sonra gözlerimiz kararır Perihan.

(N.Turaman)

Bir yanıt yazın

GIPHY App Key not set. Please check settings

9 Comments

  1. Bundan daha nazik, kibar, latif, şirin bir biçimde dile getirilemezdi beğenememiş olma beyanı..🤣🤣🤣🤣

    Çok güldüm gerçekten, bilmiş olun hocam..😏😏😏😏

    Oysa ben,
    Müellifi ile kadim bir dostluk ilişkimin olması ve kendisine bu şiiri yazdırtan Perihan müstear adlı hatunla münasebetleri konusunda -eser miktarda da olsa- bilgimin bulunması hasebiyle (olsa gerek, muhtemelen) severim aslında bu dizeleri, edebi manada pek bir ehemmiyeti olmasa da..😏😏😏

    Çok yaşayın siz e mi..👍👍👍👍
    😏😏😏😏😏
    🤍🤍🤍🤍🤍

    3