Al Birini Vur Hepsine..

Milli Kadrolar açıklandığında Beşiktaş’tan oyuncu seçilmemişse kızıyoruz..

Haklı mıyız, değil miyiz bilmem..

Ama benim bildiğim, Milli Maçlarda aday kadroya seçildikten, dahası maç kadrosuna girip sahaya çıktıktan sonra yurda geri geldiğinde takıma “çatana gibi” dönmüş oyuncu sayımız tek bir elin parmakları kadar azdır, Beşiktaş Tarihi boyunca..

Bu kadim lanette bir değişiklik olmamış, göründüğü kadarıyla..

Milli maçlar yaramamış bizim oyunculara..

Mert kötüydü mesela.. Onur hiç iyi değildi.. Salih ise puding olduğu günlere dönmüştü..

Rosier bir şeyler yapmaya çabaladı her maçta olduğu gibi. 

Ama O’nun da Rashica ile anlaşma konusunda ciddi sorunları vardı..

Üstüne üstlük milli arada Rashica (da) geri gidince, önceki haftalarda Rosier-Onur ekürisiyle az/çok, iyi/kötü çalışmakta olan sağ kanat yok oldu.. 

Hocanın (sanıyorum) Brugge maçına sakladığı için ilk 11’e koymadığı Masuaku’nun yokluğunda sol geride sağ-bekten devşirme Onur, önünde oynayan(???) pardon, düzeltiyorum, oynadığını iddia eden, ilk bakışta son derece güçlü (gibi) görünmesine karşın ne hızıyla, ne çevikliğiyle, ne de (dönmeyen) beliyle kadroda olmayı hak eden, henüz ve hala hazır olmayan Rebic nedeniyle sol kanat da hiç yoktu..

Ortada Amir, eyvallah.. Eski haftalardaki gibi olmasa da yine iyilerindendi takımın, Necip’le birlikte..

Gedson, akla ziyan bir güç sarf ederek oynamasına karşın verdiği etki/katkı yok denecek kadar azdı..

E şimdi, bu durumda hem sağ hem de sol kanadın yok iken, üstüne üstlük arkalardan güç bela, uğraşa didine taşıyıp getirdiğin topları gollük paslar halinde öndeki golcü(leri)ne aktaracak akıllı, becerikli, kafasına/ayağına hakim, şeytani zekaya sahip bir 10 numaran da olmayınca trabzon gibi lanetli bir deplasmanda 8 kişi filan eksik oynuyorsun zaten.. 

Böyle olunca da geriye kalan 3 – 5 kişiyle bu oyun ancak bu kadar oynanabiliyor..

Yapacak bir şey yok..

….

Bilmeyen yoktur:

Köylüler dağda rastlamışlar Nasrettin Hoca’ya.. İnceden neşeli bir türkü tutturmuş, sağa sola bakınarak yürüyor..

“Hocam..” demişler, “Ne yapıyorsun?..”

“Eşeğimi kaybettim..” demiş Hoca.. “Onu arıyorum..”

“E peki hocam..” demiş köylüler.. “Türkü söylüyorsun.. İnsan kaybettiğini neşeyle arar mı?..”

“Tek umudum şu tepenin ardında kaldı..” demiş Hoca.. 

“Orada da bulamazsam, işte o zaman görün siz bendeki feryadı..”

….

Daha ligin başında, fikstürün kolay olduğunu düşündüğümüz kısmında bu tokatları yemiş bir kulübün taraftar kitlesi olarak, ezkaza perşembe günü bir de Brugge’den darbe yersek şayet, o zaman görürsünüz siz bizdeki feryadı..

Solda Redmond, sağda Eski Ghezzal tarzı iki kanat,

Önde Abou tarzında en az bir santrafor (daha),

Forvet arkasındaysa Talisca tarzında 10 numara mı dersin, forvet mi bilmem ama sonuç itibariyle iş bilen/iş bitiren bir oyuncu.. Yani total toplamda en az 3 – 4 oyuncu (daha) katılmazsa bu kadroya, bu senemiz de hüsran olur.. Bakın daha bugünden söylemiş olayım..

Bu yaşıma kadar akıl sır ermez nice rezillikler gördüm, yaşadım, kahroldum ne yazık ki ama,

Şu andaki gibisine de pek şahit olmadım doğrusu..

Hayretler içindeyim..

….

Eşinin aşığıyla buluşmasına, sarılıp öpüşmesine, kol kola yürüyüp bir otel odasına girmesine şahit olmuş; koşup karşıdaki ağaca tırmanıp pencereden içeri baktığı zaman da soyunup yatağa girdiklerini görmüş saf kocanın kendi kendine söylendiği gibi mırıldanıyorum ben de: 

Dur bakalım n’oolacak?..