içinde

Arma'nın Peşindeki Hayatlar..

Hemen şimdi, 10 dk bile olmadı, kentin merkezinde bir kadın yürüyordu önümde, tesettürlü, upuzun mantolu. 

Yanında bir tosun, 9-10 yaşlarında, küçük ama tombiş, kilolu..

Üzerinde AbouBakar yazılı siyah forma, altında siyah eşofman..

Yanına gittim, Elimi omzuna koyup okşadım.. “Asıl Beşiktaşlı sensin..” dedim.. “Dünkü o maçtan sonra bile, üzerinde bu formayla dolaştığına göre yollarda, asıl Beşiktaşlı sensin..”

Sağ elimle kartal pençesi yaptım, “Beşiktaş’ız biz..” dedim..

Geniş bir gülümsemeyle baktı bana çocuk, annesi yan taraftan “İyi günde / kötü günde..” dedi, gülümseyerek..

Sağ elimle bir sevgi yumruğu dokundurdum göğsüne, cocuğun..

Yürüdüm..

 ….

Ayıptır söylemesi vakitsiz Beşiktaşlıyız biz abiler,(*)

Sokakta oynasa, kaldırımda izleriz bu çocukları..

Geleceği kesin olan ‘daha da kötü günlere’ hazır bir yürekle, hiç fire vermeden izlemeye devam edeceğiz biz, bu dünyanın en harika takımını..

Beşiktaş Ulan,

Gururlan..

* Ece Ayhan’ın aziz hatırasına, hürmetle..

Bir yanıt yazın

GIPHY App Key not set. Please check settings

2 Comments

    • Bir de soruyor bak,
      Tabii ki iyi yapmışsın..
      (hepten çıldırdık..)
      🥴🥴🥴🥴

      Benim eleman sıkı cinconludur, maalesef..
      Az önce geldi yanıma, maaşı erken almaya..
      Sağdan soldan, dereden tepeden, siyasetten miyasetten her bir şeyden konuştuk, spordan asla..
      Bu gibi zamanlarda o türden bir muhabbeti açmayı bırak, bıyık altından gülmeye, imalı bakmaya filan bile cesaret edemez, hiç birisi..
      Nedense artık?..

      Efendi çocuklar tabii ki,
      Sağ olsunlar..
      😊😊😊😊😊
      🤍🤍🤍🤍🤍

      2