En önemli dönemeç..

Bu sezon en çok duyacağımız ve bizim de konuşmalarımızda, paylaşımlarımızda en sık kullanacağımız kalıp cümle bu olacak..

Çünkü elimizdeki gerçeğin ifadesi tam olarak budur..

Antep maçı, kazanıldığında “pek bir şeyin” kazanılmış olmayacağı, kaybedildiğinde ise “çok fazla şeyin” kaybedileceği bir maç olacak..

Tek tek her birinin -diğerlerinden bağımsız olarak- “sezonun en önemli maçı” olma özelliğini taşıyacağı; her birinin kazanılmasının tek başına zafer anlamına gelmeyeceği ve fakat tek birinin dahi yitirilmesinin taraftarı, takımı ve hatta kulübü hiçliğe sürükleyebileceği çok zor ve zahmetli bir perde açılacak pazar günü, bizim için..

Yani “Zafer yahut Hiç..”

Ligin en zor maçına çıkacağız.. Kazanmamız halinde bir sonraki, onu da kazanmamız halinde daha ve daha ve daha daha sonraki maç ligin en zor dönemeci olacak bizim için.. 

Durum bundan ibarettir..

Çok bilindik fıkrada, kendisinden bir bardak ayran isteyen yolcuya yok yoksul kadının -vere vere- bir bardak su vermesinin ardından boynunu bükerek söylediği gibi: “Ayranım bu!.. Dupduru su!.. İçersen de bu!.. İçmezsen de bu!..”

Bizim de gele gele vardığımız noktadaki halimiz budur..

Bunu bilerek gelmek isteyen buyursun, gelsin..

Dayanamam edemem diyen evine, köyüne, tarlasına dönsün..

Pazar günkü maçta da Beşiktaş’ımın vurduğu gol olsun, yediği…

…

…

Bi dakka..

Yediği mediği yok..

Hiç yemesin,

Rakip kalemize dahi gelemesin..

Gelirse kötü çünkü..

…

Haydi bakalım,

Rast gele..