Göztepe maçı ve çaresizlik.

Dünkü maçtan önce açıkçası galibiyet için umutluydum. Eksiklik olsa bile Sergen in şapkadan tavşan çıkarabilecegini düşündüm.

Takıma katılan yetenekli ayakların cherny, jota, Abraham, bilal, rafa birşeyler yapar diye umut etmiştim hatta 1-0 yenik duruma düşünce bile çok endişelenmedim ama dakikalar ilerledikçe rakip kâbus gibi üzerimize çöktü.

Göztepe nin bir planı var ve onu çok iyi uyguluyorlar. Kalkıp ta bu tek plan onları şampiyon yapacak halleri yok ama özellikle büyük maçlarda işe yarar ki bunu kanıtlıyorlar fb ve bizim maçta.

Öncelikle kendi sahasında kısa pas yapmıyor, sürekli uzun vuruyor, bu şekilde top kaybetse bile kendi kalesine uzak yerde kaybediyor.

Uzun vurulan topun düştüğü yerde hemen 2. topları kazanmaya çalışıyorlar. Rakibi bozan bir oyun ve Sergen bu oyuna çare bulamadı.

Hem sahaya çıktığı 11 de sıkıntılar vardı hem de maç önü rakibi çok çalışmamış anlaşılan.

Rakibin fizikli ve atlet oyuncuları karşısında bizim küçükler cherny, jota, rafa baya baya ezildiler.

İleri de top tutamayan Abraham da olunca sonuç kaçınılmaz oldu.

Lig bir kez daha bitti. Alıştık bu çok daha kötü.