Vay, vay, vay, vay..
Gerilim dozu en yüksek bölümüydü bu, öykünün..
“Aşağıdan yukarıdan, yolun sonu görünüyor” dediği gibi ozanın,
İlginç gelişmelerle yüzyüze kalacağız gelecek bölümlerde, belli oldu..

Termodinamiğin temel yasaları devreye girecek ve sıkı bir alışveriş yaşanacak sanıyorum, ilerleyen bölümlerde..

Kriminolojide de zaten, kurbanla fail arasındaki -kaçınılmaz- alışverişten söz edilir, değil mi..
Bakalım, kimin kurban kimin fail olacağı henüz belli olmayan öykümüzde, kim kimden neler alacak..

Sağlam bir dönüşüme şahit olacağız gibi, sanki, öykünün sonlarına doğru..

Gayet iyi gidiyorsun yoldaş, devam..

👏👏👏👏👏

En heyecanlı yerinde kestin ha 😊

Böyle yapacaksan yazma kardeşim!! 🙂

İnsanız, meraklanıyoruz, heyecanlanıyoruz yahu.. 🙂

Bi dal spoiler alırım 🙂

beğendim ama yanlış anlaşılmasın “ne anlatıyon lan zottirik!” kısmını değil paylaşımı beğendim 😀

Okumadan beğendiğim ilk yazın yoldaş..
…yacağım,
Hem de büyük bir dikkatle..
Ne olur affet..
Sevgi’yle öpüyorum, yanaklarından..
(sevgi, kızım, bir dur.. bak rezil oluyoruz..)
😏😏😏😏😏

Okudum yoldaş..
Gerilimi yüksek; ilk bakışta uzun gibi görünmekle birlikte nasıl yürüyüp gittiği, ne ara bittiği anlaşılmayan bir bölümdü..

Çok güzeldi, çok beğendim..
Hatta tam keyfini almışken bitmiş olmasına da kızdım, illet oldum..

Kutlarım..

Yarın, fırsat bulabilirsem, öykünün tamamını, baştan aşağı, bir kez daha okumak niyetindeyim..
Sonrasında, konuyla ilgili, daha geniş görüşme fırsatı bulabileceğimizi düşünüyorum..
Bir üst paragrafta söylemiş olsam da yinelemiş olayım: Kutlarım..

Sevgi’yle..